| سده 88 در کوشک ورجاوند تهران |
|
|
|
سده، روشنيبخش دلهاي گرم ايرانيان شد  آتش جشن سده، در کوشک ورجاوند در حالی پس از غروب خورشید، افروخته شد که دلهاي بسياري در تپش اين افروختهشدن، بودند
در اين آيين كه باشندگان بسياري از جايجاي ايران در آن حضور يافتهبودند، پيش از آغاز آتشآفروزي برنامههاي گوناگوني اجرا شد كه فرتورهاي زير، گوياي برنامهها و آيين پيشواز اين جشن هستند. فرتورهاي جشن سدهي تهران را در دنبالهي نوشتار ببينيد.
در كنار برگزاري آييني جشن سده، غرفههايي، بود كه در آن كالاهاي فرهنگيهنري، به باشندگان در جشن پيشكش ميكرد، از سالنما و گاهنماي زرتشتي گرفته تا فرتورهاي اشوزرتشت بر تا رو پود قالي و لعاب بشقابهاي سراميكي. هفتهنامهي امرداد نيز يكي از باشندگان،بود.
برنامهي آغازين اين جشن، نيايشي گروهي بود كه چهار تن از جوانان زرتشتي بودند.
جشن سده و باشندگي در آن، پير و جوان نميشناسد، سرما و گرما نميشناسد. همهي آنهايي كه ميآيند در هر سن يا وضعيتي كه باشند تنها به آتشي ميانديشندكه قرار است در پايان صدمين روز از زمستان بزرگ درحاليكه تنها ٥٠ روز به نوروز مانده، افروخته شود. آتشي كه نويد آمدن بهار را ميدهد و مژدهي كولهاي كه سرما بر پشت بسته و راهي است.
كساني كه به آرمان همراهي در برافروختن آتش، در اين جشن شركت كرده بودند، پيش از برگزاري آيين آتشافروزي، در تالاري سرپوشيده، بيننده و شنوندهي برنامههايي بودند كه سازمان فروهر به ياري انجمن زرتشتيان تهران، كانون دانشجويان، انجمن موبدان و ...، تدارك ديده بود.
خويشكاري برگزاري اين جشن را بر دوش داشت. پرویز اهورایی، فرنشین اين سازمان، در سخنراني اهورايي، از انجمن زرتشتيان تهران براي پشتيبانيهاي مالياش، انجمن موبدان و ديگر سازمانها، براي ياريرساني در اجراي برنامهها، سپاسگزاري كرد.
رستم خسرویانی، فرنشین انجمن زرتشتیان تهران، گفت: "ما وامدار اين جشن هستيم، جشني كه بخشي از تمدن ماست و نمايانگر پيشينهي تمدني ما." وی با گلایه از این که جوانان ایرانی، اینچنین از جشنهای نیاکانی خود بيخبرند و با آنها بیگانهاند، اين بيگانگي را آغاز تهاجم فرهنگي خواند و گفت: "هنگاميكه جوان ايراني نميداند چه چيزهايي دارد، نبايد، چشمبه راه بود كه جذب فرهنگ غربي نشود."
موبد اردشیر خورشیدیان، فرنشین انجمن موبدان، از ديگر سخنرانان اين جشن بود. خورشيديان گفت: "آتش پرچم ديني و فرهنگي ايرانيان و بهويژه زرتشتيان است. آتش، اين پديدهي سودرسان را گراميميداريم چراكه خونهاي بسياري براي آن رفته است."
به باور وی فرهنگی که ایرانی ساخته، سپنتهمنساز است، فرهنگي كه انسان را به اوج ميبرد و به جنبش واميدارد.
به باور خورشیدیان ایرانیان ۴آخشیج یعنی آب و باد خاک و آتش را گرامی می داشتند اما ميدانستند كه آب و باد و خاك، مادي هستند و آنگونه که در اوستا آمده، تنها آتش است كه مينوي است يعني انرژي است، چيزي كه جهانيان، تازه به آن دست يافتهاند.
وي گفت:" آتش اساس تمدن است، درود بر شما كه نياكانتان چنين فرهنگي را ساختهاند و درود بر ايرانيان كه با چنگ و دندان و با پوست و خون اين جشن و اين فرهنگ را پاس داشتهاند." به گفته ی وی ما باید بر خود و نیاکانی اینچنین ببالیم و بر فرهنگی چنین والا.
وي آتش را مظهر عشق خواند و بالاترين عشق را عشق به خداوند، دانست و گفت: "ايراني با كشف مهار آتش، نخستين گامهايش را به سوي تمدن برداشت و اگر آتش مهار نميشد، شايد ما هنوز هم در غارها ميزيستيم و از سرما بر خود ميلرزيديم و از تاريكي ميترسيديم."
نمايشي آييني كه جوانان كانون دانشجويان از برگزاركنندگان آن بودند از ديگر برنامههاي اين جشن پيش از افروختن آتش بود.
 دختران زيبا پوش با پوششهاي سنتي زرتشتي پيش از همه بودند و دف مينواختند، دختراني ديگر به شادباش اين جشن گل و آويشن بر هوا ميريختند و پس از آنها دختران و پسران سفيدپوش، مجمرهاي آتش بر دست داشتند و به راه بودند تا به پشتهي هيزم برسند.
جوانان پرشور باشنده در اين جشن، پس از افروخته شدن آتش اين جشن نياكاني، درحالي كه دستهاي يكديگر را به نماد همبستگي در هم گره كرده بودند، سرود اي ايران را خواندند.
فرتورها از خسرو پرخیده است.
ايرانيان همكيش و غيرهمكيش باشندهي اين جشن ملي بودند، جشني كه ويژهي همهي ايرانيان است. برای دیدن ادامه فرتورها کلیک کنید
|
| < قبل | بعد > |
|---|
